De archeologische vindplaats Roselle (Rusellae in het Latijn), waar belangrijke historische sporen uit de Etruskische en Romeinse tijd bewaard zijn gebleven, was ooit een belangrijk centrum van de Etruskische beschaving.
De stichtingsperiode gaat terug tot de 7e eeuw v.o.t.. De stad regeerde over een groot gebied dat zich uitstrekte van de zee tot Monte Amiata, en vocht samen met andere Latijnse volkeren in de oorlog tegen Tarquinius Priscus. Roselle werd in 294 v.o.t. veroverd door de Romeinen; In 205 v.o.t. leverde het graan en hout voor de vloot van Scipio Africanus tijdens de Tweede Punische Oorlog. Onder het keizerrijk werd het een kolonie en beleefde het een periode van grote bloei, met de bouw van het forum, de basiliek, het amfitheater en de thermale baden. In de 4e eeuw werd er een bisschopszetel geïnstalleerd.

De Decumanus Maximus was de hoofdweg die de stad doorkruiste, verschillende gebieden met elkaar verbond en symbool stond vooreen verbinding met het stadscentrum. De huidige verharde weg volgt een nog oudere route, die al in de Etruskische tijd werd gebruikt en later in de Romeinse tijd werd ontwikkeld.

De Decumanus Maximus

De decumanus maximus (1ste eeuw n.C.). Dit is een van de twee hoofdwegen van de stad, die van oost naar west loopt. De weg begint bij een van de stadspoorten en verbindt deze met het Forum. Langs de hele weg stonden fonteinen en gebouwen. Na de tweede fontein met gestapelde travertijnbakken wordt de weg breder (ongeveer 3 meter) en is de bestrating zorgvuldiger aangelegd met grote basalttegels. Deze weg werd waarschijnlijk alleen door voetgangers gebruikt, aangezien er geen duidelijke sporen van karrenwielen zichtbaar zijn.[2]

De Decumanus Maximus die nog steeds erg goed herkenbaar is, was een fundamenteel onderdeel van het stedelijke inrichting van Roselle, samen met de cardo maximus en getuigt van een bloeiende Etruskische en later Romeinse stad.

Area archeologica di Roselle
via dei Ruderi - 58040 Grosseto (GR)

Roselle | Area archeologica, percorso di visita

 

La strada principale di accesso alla città, Roselle

De Decumanus Maximus, de geplaveide weg die naar het centrum van Roselle loopt, volgt een oud tracé dat al sinds de Etruskische tijd de stad binnenkwam via een van de belangrijkste toegangspoorten in de oude stadsmuren. Over de hele lengte (bijna 300 meter) was de weg voorzien van een ondergrondse riolering die het regenwater buiten de muren afvoerde.

De Decumanus Maximus liep van oost naar west en kruiste op een bepaald punt de Cardine Maximus (ook wel Cardo genoemd), die van noord naar zuid liep. De twee wegen stonden loodrecht op elkaar en verdeelden het grondgebied in vier sectoren.

In het oude Rome werden de Decumano en de Cardine Massimo door de Augure (priester) uitgetekend, maar Roselle of Rusel was al van oudere, Etruskische afkomst, waardoor de Decumano Massimo een beetje scheef loopt omdat hij de helling van de heuvel volgt, terwijl de Cardine Massimo, die aangelegd is door de Romeinen, recht loopt van de noordelijke naar de zuidelijke heuvel.
Zowel de Decumano Massimo als de Cardine Massimo werden, net als alle Romeinse wegen, aangelegd door grote platen basaltsteen te leggen op een ondergrond die bestond uit meerdere lagen aarde en rivierkiezelstenen, die ook als drainage dienden. Het vakmanschap van de steenhouwers zorgde ervoor dat er een redelijk vlakke bestrating ontstond die begaanbaar was voor door ossen of ezels getrokken karren, en misschien zelfs door trijdwagensdie door paarden getrokken werden. De Romeinen waren echte meesters in de waterbouwkunde en daarom liepen onder de Decumanus en de Cardine de waterleidingenvan de stad, en iets dieper het rioolnetwerk dat regenwater afvoerde tot buiten de stadsmuren. In de militaire kampementen gaf de Decumanus Maximus de locatie van de poort aan.

De Decumanus Maximus, de geplaveide weg die naar het centrum van Roselle loopt, volgt een oud tracé dat al sinds de Etruskische tijd de stad binnenkwam via een van de belangrijkste toegangspoorten in de oude stadsmuren. Over de hele lengte (bijna 300 meter) was de weg voorzien van een ondergrondse riolering die het regenwater buiten de muren afvoerde.

De Decumanus Maximus liep van oost naar west en kruiste op een bepaald punt de Cardine Maximus (ook wel Cardo genoemd), die van noord naar zuid liep. De twee wegen stonden loodrecht op elkaar en verdeelden het grondgebied in vier sectoren.

In het oude Rome werden de Decumano en de Cardine Massimo door de Augure (priester) uitgetekend, maar Roselle of Rusel was al van oudere, Etruskische afkomst, waardoor de Decumano Massimo een beetje scheef loopt omdat hij de helling van de heuvel volgt, terwijl de Cardine Massimo, die aangelegd is door de Romeinen, recht loopt van de noordelijke naar de zuidelijke heuvel.
Zowel de Decumano Massimo als de Cardo Massimo werden, net als alle Romeinse wegen, aangelegd door grote platen basaltsteen te leggen op een ondergrond die bestond uit meerdere lagen aarde en rivierkiezelstenen, die ook als drainage dienden. Het vakmanschap van de steenhouwers zorgde ervoor dat er een redelijk vlakke bestrating ontstond die begaanbaar was voor door ossen of ezels getrokken karren, en misschien zelfs door strijdwagens die door paarden getrokken werden. De Romeinen waren echte meesters in de waterbouwkunde en daarom liepen onder de Decumanus en de Cardo ook de waterleidingen van de stad, en iets dieper het rioolnetwerk dat regenwater afvoerde tot buiten de stadsmuren.
In de militaire kampementen gaf de Decumanus Maximus aan de ene kant de locatie van de poort aan, en leidde steeds naar het centrumvan de nederzetting, in Roselle naar he Forum.

Het Romeinse forum

Het forumgebied van Roselle is het hart van het politieke, religieuze en commerciële leven van de Romeinse stad, en ligt rond het kruispunt van de Decumanus en de Cardo. In dit gebied, vóór de kruising met de Cardine of Cardo, bevinden zich aan de rechtererkant van de Decumanus een reeks winkels uit de 1e eeuw na C., die gedeeltelijk uitkijken op de Decumanus. Archeologen hebben ze winkels of tabernae genoemd, omdat er nog steeds planken aanwezig zijn voor de tentoongestelde en te koop aangeboden goederen.

Eveneens langs de Decumano Massimo, maar aan de linkterkant, staan enkele archaïsche Etruskische gebouwen uit de 7e-6e eeuw v.C.

In de Romeinse stedenbouw was een decumanus een oost-west gerichte weg in een Romeinse stad of castrum (militair kamp). De belangrijkste decumanus van een bepaalde stad was de decumanus maximus, of meestal gewoon “de decumanus”. In het rechthoekige stratenpatroon van het typische Romeinse stadsplan werd de decumanus gekruist door de loodrechte cardo, een noord-zuidstraat.

In het centrum – groma genoemd – van een stad of castrum kruiste de decumanus maximus de cardo maximus, de belangrijkste noord-zuidweg. Het forum bevond zich normaal gesproken dicht bij dit kruispunt.[3]